Zopas kreeg ik via email een verslag toegestuurd van "de Chippendales-avond in Gent". 8 vrouwen zijn alleen naar de Chippendales geweest. Murke distantieert zich van de tekst in onderstaand verslag. hij heeft deze tekst enkel integraal gepubliceerd.Eindelijk was het zover. Nachten had ik hiervan gedroomd. Vanavond zouden we de Chippendales zien. Samen met de andere vrouwen spraken we af bij dinsdagliefje die de chauffeur van dienst was.
De sfeer zat er direct in want één van de vrouwen zei : "iiiiiiiik heeeeeeeeeebbbb aaaaaaaaal een beeeeeeeeetje de taaaaaaaaaaal geleeeeeeeeeeerd". We begrepen het niet maar deze vrouw verwarde Gent met Genk. Gelukkig wist Elzebubbel te melden dat Genk niet in Oost-Vlaanderen lag maar in Antwerpen.
Dinsdagliefje haalde de kaart boven want geen enkele van de vrouwen had zich reeds alleen buiten Roeselare gewaagd. Na 1 uur hadden we de kortste weg gevonden. We reden vervolgens via Kortrijk, Avelgem, Oudenaarde, Zottegem, Aalst, Dendermonde, Lokeren, Lochristi tot we na 3 uur rijden uiteindelijk aankwamen in Gent. En dan zeggen, dat onze mannen dachten dat we Gent niet zouden vinden.
We reden een ondergrondse parking binnen en kwamen plots voor een slagboom. We waren allen verbaasd dat er hier treinen reden. Het was een raar soort overweg want er waren geen lichten en er stond een automaat links van ons. Na een 1/2 uur was er nog geen trein gepasseerd en dinsdagliefje reed dwars door de slagboom. Oef, eindbestemming bereikt
Snel naar De Capitole alwaar een man aan de ingang een stukje van mijn ingangskaartje afscheurde. Ik gag hem een oplawaai met mijn sjakosj want ik had 40 € betaald voor dat kaartje. We zaten op de eerste rij en waren juist op tijd. De zaallichten doofden en 10 ongelooflijk schone mannen kwamen op het podium verkleed als piloot. Ik voelde het bloed naar mijn wangen stijgen. Toen ik links van me keek, was het alsof mijn vriendinnen maar één hand hadden. Waar was hun rechterhand gebleven ?
Vervolgens waren de chippendales politieagenten, militairen, goedgeklede mannen,.... kortom 2 uur extase waarvan we de details niet aan jullie neus zullen hangen.
Na het optreden zochten we een leuk cafeetje op en we kwamen in een glazen straatje. Achter de ramen zaten allemaal arme meisjes. Ze hadden ocharme bijna geen kleren aan en ze bedelden om geld. We besloten elk van de meisjes 3 € te geven zodat ze een zakje friet konden kopen. De meisjes smeten echter het geld naar onze kop. Een mens is dan al eens beleefd.
We werden stilaan moe en verveelden ons. Nu kwamen we tot de vaststelling dat het leven zonder de mannen pas echt saai is. De sfeer zat er niet in en we besloten om vanaf nu de mannen nog meer in de watten te leggen.
Na een terugreis van 3 uur, Dinsdagliefje had een verkeerde bocht genomen in Zelzate, bereikten we uiteindelijk Roeselare.
